Verwaaid

Gepubliceerd op 9 januari 2025 om 16:17

We zaten op Terschelling. Inmiddels onze traditie rond oud en nieuw. We hebben al veel verschillende weertypen meegemaakt op het eiland, maar aanhoudend harde wind opgeleukt met regen, sneeuw en hagel, dát hadden we nog niet gehad. Zoveel wind dat de kleine man angst voor wind ontwikkelde. En weer overkwam. Eén dag een waterig zonnetje. Eén ochtend nauwelijks wind.

Maar: succes maak je zelf. Dus elke dag lekker naar buiten. Met harde wind in het bos, met minder harde wind in het duin of op het strand. Het was fantastisch. Grijze zeehonden (Halichoerus grypus) en hun jongen, Strandleeuwerik (Eremophila alpestris) en Sneeuwgors (Plectrophenax nivalis). Zónder kun je 's winters eigenlijk het eiland niet af. Frater (Linaria flavirostris) zat er niet in. Nog te warm misschien. Ook de aantallen ganzen waren voor het gevoel ruim lager dan gewend. Nog te warm misschien. Geen nieuwe soorten voor de Terschelling-lijst. In algemene zin was de vogelwereld vrij stil, viel op. 

Op het eiland, tenminste. Want elders werd het nieuw jaar ingeluid met de eerste nieuwe soort voor Nederland van 2025. Een Pacifische parelduiker (Gavia pacifica). In Zeeland. Bij Neeltje Jans aan de Oosterscheldekering. Al kan het verder, heel veel verder van Terschelling kon het niet zijn. Ik slikte. We bleven uiteraard op Terschelling. No questions asked. We waren op vakantie.

Ik zocht en vond IJseend (Clangula hyemalis) en vond bijna alle uiterst zeldzame (korst)mossen die in de haven te vinden zijn. Behalve de uitsluitend bijna helemaal grijze. Voorbereid vanwege de soortenwedstrijd, daarvoor niet meer nodig. 

Pacifische parelduiker (Gavia pacifica), Neeltje Jans, 06-01-2025

Maar net als Alaskastrandloper (Calidris mauri) en Pruimenpage (Satyrium pruni) die vanwege vakantie eender onbereikbaar leken maar bleven totdat we weer in het land waren, bleef ook de Pacifische parelduiker wonder boven wonder hangen. Ook op de dag dat we terugreden naar huis. Toen de vogel de volgende ochtend wéér teruggevonden werd, kon ik ergens mijn geluk niet op. Een nieuwe soort voor Nederland meepakken in de "waaier", drie dagen na de ontdekking. Bijna ongelooflijk. Je hoopt er natuurlijk wel stiekem op. Tegelijkertijd durf je er niet op te hopen. 

Overleg met het thuisfront was nauwelijks nog nodig. Ze zag de vraag al van verre aankomen, kent mij en mijn rariteiten lang genoeg. Vrijwel direct na de melding in de auto. Nu maar een uurtje.

Rijdend door de troosteloze leegte van de Zeeuwse landbouwpolders aangekomen op het altijd troosteloze Neeltje Jans was de vogel niet direct in beeld. Wel was er direct windkracht 6 met regen. Net als op Terschelling. Het weer was met ons meegereisd. Nerveus heen en weer pendelen tussen de twee groepen om uiteindelijk wat rust te vinden en te kiezen voor de plek met het meeste overzicht en de kleinste fotokansen.

Het duurde niet lang of de vogel dook op. Letterlijk. Eerder aan het zicht onttrokken door boeien in het water blijkbaar. Parelduiker, onmiskenbaar. Maar hoe de vogel ook wende, keerde of dook; nooit was er ook maar een aanzet tot een witte vlek op de dijen. De vlek zo kenmerkend voor Parelduiker (Gavia arctica). Hét kenmerkende verschil tussen beide soorten. Bij duiken was goed te zien dat ook de flank was voorzien van een gelijkmatig brede, ononderbroken donkere streep. Een ander belangrijk verschil tussen beide soorten. Prachtig subtiel keelbandje als ondersteunend kenmerk. Pacifische parelduiker. En een die zich fantastisch liet bekijken.

Natuurlijk zijn er ook verschillen in structuur en afmeting, maar zonder direct vergelijk - en dat was er niet - heb ik daar weinig vertrouwen in. Dan is het toch een beetje 'willen zien', althans in mijn geval en mijn beleving. Knappe vondst, want de verschillen zijn toch subtiel, zéker wanneer de afstand wat groter was. Je kijkt er zo overheen, lijkt mij.

Wind en regen waren allang vergeten, totdat de wind mij op enig moment uit mijn evenwicht bracht en mij bijna naast de Pacifische parelduiker deed belanden. Tijd om naar huis te gaan. Voldoende uitgewaaid de afgelopen dagen, voldoende verwaaid. Nagenieten van weer een onverwachte meevaller!

IJseend (Clangula hyemalis), Terschelling, 03-01-2025