Ik zat de hele, mede door mijzelf georganiseerde werksessie al een beetje op hele kolen. Onrustig. Dat kwam omdat ik óók de kleine man zou gaan ophalen en dat ook graag wilde doen. Bovendien had het thuisfront een dinerafspraak en het thuisfront en ik derhalve 'mannenavond'. Ik zag dus op tegen de avondspits. Dat maakt onrustig.
Toen kwam het bericht dat de dag ervoor een Grote pijlstormvogel (Ardenna gravis) vanaf een rondvaartboot was gezien in het Rotterdamse havengebied. Met (pijl)stormvogels - en zeevogels in het algemeen - moet je als vogelaar die weinig aan de kust zit wat geluk hebben. Om ze (in Nederland) écht goed te zien, is bovendien een buitenkans nodig. Bijvoorbeeld de Noordse pijlstormvogel (Puffinus puffinus) die in de haven van Yrseke verzeild raakte, toen een hapaxje Een Grote pijlstormvogel zien in Nederland is gezien de verspreiding van de soort al onwaarschijnlijk, laat staan dat je hem goed ziet. Maar de waarneming was al een dag oud, dus onrustiger werd ik er niet van.
Dat veranderde toen Ben Gaxiola de vogel rond 15.00 tegen de verwachting in terugvond! Mijn telefoon ontplofte! Bericht na bericht volgde over de steeds wijzigende locatie van de vogel. Wat een buitenkans! Een twitchbare Grote pijlstormvogel. Op een uurtje van huis. Daar werd ik wél onrustiger van! Niet alleen zat ik vast in die werksessie, het was ook 'mannenavond' en vogels kijken had de laatste tijd nu niet echt hoog op de prioriteitenlijst van de kleine man gestaan!
Grote pijlstormvogel (Ardenna gravis), Rozenburg, 01-10-2026. Foto: Jan Jacobs
In overleg met het thuisfront ging ik het tóch proberen. Dus toen de laatste woorden van de werksessie nog niet waren verstomd, snelde ik naar de auto. Via een aaneenrijging van binnendoorweggetjes stond ik binnen redelijke tijd bij de opvang. De Grote pijlstormvogel bleef vooralsnog binnen bereik.
Verrassend genoeg wilde de kleine man meteen mee toen duidelijk was dat hij met pappa mee ging een bijzondere vogel kijken. De Grote pijlstormvogel bleef vooralsnog binnen bereik. Spannend, want meer dan een appel, een cracker en een fles drinken zat er niet in de auto en avondeten ging nog even duren.
Maar de rit ging prima. Druk verkeer, ja, maar gezellig in de auto. Al kletsend gleed de tijd voorbij. Het aantal berichten met updates over de locatie ging inmiddels voorbij de tientallen per uur. Multitasken dus voor pappa.
Vlakbij Rozenburg, vanwaar de vogel nu het best gezien zou moeten kunnen worden, waren er twee opties. Ik koos de locatie waar de meeste mensen stonden. Greep een verrekijker uit de auto en deelde de kleine man mede dat we zo snel mogelijk richting het water gingen. Ik had hem nog niet uit de auto gepeuterd, of hij moest er alweer in. De vogel was hier net voorbij gedreven en we moesten een parkeerplaats oostelijker hebben!
Daar herhaalde het ritueel zich, maar nu bereikten we wel de oever. Ik tuurde naar het westen en zag de vogel al op afstand. Hij dreef naar ons toe. Toen hij herkenbaar was in de verrekijker, legde ik de kleine man uit waar te kijken.
'Bedoel je dat witte stipje met die zwarte vleugels?'.
"Ja!"
'Mag ik ook door de verrekijker kijken?'
"Tuurlijk".
'Die vogel met die zwarte snavel?', vroeg hij tot mijn verbazing! Echt handig met een verrekijker is de gemiddelde kleuter nog niet.
"Ja, die!".
Inmiddels dreef de vogel bijna weer aan ons voorbij.
"Mag ik ook nog even door de verrekijker kijken?", vroeg ik.
'Zometeen'
...
Net voordat de vogel weer voorlangs kwam kreeg ik de verrekijker ook nog even en kon ik de vogel zelf ook nog goed bekijken. Wat een feestje! Wat een buitenkans!
'Komen al die mensen hier de vogel kijken?'
"Zeker."
'En wij hebben hem al gezien hé?'
"Zeker!"
'Waarom rennen die mensen?'
"Om de vogel bij te houden. Die gaat heel snel!"
'Zullen wij hem ook inhalen?'
"Tuurlijk!"
En we zetten het op een lopen tot voorbij de vogel en opnieuw keken we allebei toen hij weer voorbij kwam drijven.
'Pappa, ik moet plassen'
"Gaan we doen".
Het eten werd, zoals wel vaker op 'mannenavond', frietjes. Deels omdat de keuze in Rozenburg echt niet reuze bleek, zeker niet als het eten er inmiddels wel rapjes moet komen omdat de kleine man echt trek heeft.
Ver na bedtijd kwamen we thuis. Een Grote pijlstormvogel, maar vooral een heel mooie herinnering rijker.
Maak jouw eigen website met JouwWeb